YAZARLAR

  • 20 Nisan 2026, Pazartesi
  • Yeni Yazı

Batı Medeniyet Projesinin Kültürel Egemenliği ve İslam Dünyasındaki Entelektüel Paradoks Üzerine

Giriş Modern dünya düzeni, yalnızca askeri veya ekonomik parametrelerle değil, aynı zamanda değerler, yaşam tarzları ve kültürel üretimler aracılığıyla inşa edilen kapsamlı bir "medeniyet projesi" niteliğindedir. Batı Hristiyan dünyası, Antonio Gramsci’nin "hegemonya" kavramıyla açıkladığı üzere, yönetilenlerin rızasını kültürel araçlarla kazanma becerisini en üst düzeye çıkarmıştır. Bu analiz, Batı’nın sunduğu "çekim gücünün" temellerini ve bu güç karşısında İslam dünyasının yaşadığı yapısal krizleri ele almaktadır.

  • 17 Nisan 2026, Cuma

Bağlama ve Türkülerin Ontolojik ve Müzikal İlişkisi: İcra ve Anlam Analizi

Türk halk müziğinin temel taşını oluşturan türküler; kültürel belleğin, toplumsal yaşantının ve bireysel duygu dünyasının ezgiyle form bulmuş tezahürleridir. Bu müzikal yapıların icrasında kullanılan enstrümanlar arasında "Bağlama", sadece teknik bir refakat aracı değil, aynı zamanda türkülerin semantik (anlamsal) ve tınısal bütünlüğünü tamamlayan en temel unsurdur. Bağlama diğer açıdan Türk kültürünün sembol çalgısı ve yaşanmışlıkları sesle ifade etme aracı olarak toplumsal bağın en güçlü aracıdır.

  • 14 Nisan 2026, Salı

Kültür Endüstrisi Bağlamında Gelenek-Modern İlişkisi ve Popüler Müzik Kavramları

Kültür Endüstrisi, Frankfurt Okulu düşünürleri Theodor W. Adorno ve Max Horkheimer tarafından "Aydınlanmanın Diyalektiği" (1944) adlı eserde ortaya atılan eleştirel bir kavramdır. Bu kavram, kapitalist toplumlarda kültürün metalaşmasını, standartlaşmasını ve kitlelerin manipülasyonu için bir araç haline gelmesini ifade eder. Kültür Endüstrisi bağlamında gelenek ve modernite arasındaki ilişki karmaşık ve genellikle çelişkilidir. Popüler müzik ise bu endüstrinin en belirgin ve etkili ürünlerinden biri olarak kabul edilir. Kültür endüstrisi sürekli yeni pazarlar ve ürünler arar. Kültürel değerlerde bu durma açık bir pazardır. Kültürel ürünler de al, kullan, sat ve yenile gibi temel kavramlar dönüştürülerek endüstrinin ham maddesini oluşturur. Bu yazı geleneksel kültür değerlerinin ticarileşmesinde nasıl meta olarak kullanıldığını sorgulamaktadır.

  • 11 Nisan 2026, Cumartesi

Müzikolojide, Organoloji ve Wilhelm Radloff’un Etnografik Katkıları Bir İnceleme

Giriş: Organoloji ve Müzik Tarihi İlişkisi Organoloji (çalgıbilimi), yalnızca müzik aletlerinin fiziksel yapısını inceleyen bir disiplin değil, aynı zamanda bu aletlerin kültürel, tarihsel ve teknolojik gelişim süreçlerini müzik icrasıyla ilişkilendiren çok boyutlu bir çalışma alanıdır. Batı müzikolojisinde Curt Sachs ve Erich von Hornbostel tarafından 1914 yılında geliştirilen sınıflandırma sistemi, Organolojiyi bilimsel bir zemine oturtmuştur. Bu disiplin, özellikle "Müzik Tarihi" ile doğrudan temas halindedir; çünkü bir çalgının evrimi, o toplumun göç yolları, teknolojik imkanları ve estetik anlayışı hakkında birincil kaynak teşkil eder.

  • 08 Nisan 2026, Çarşamba

Gelenek ile Modern Arasında Bir Köprü: Hayri Dev ve Çameli Müziğinin Etnomüzikolojik Analizi

Bu çalışma, Denizli’nin Çameli ilçesinden yetişen ve UNESCO tarafından "Yaşayan İnsan Hazinesi" seçilen Hayri Dev’in (1933-2018) müzik icrasını, organolojik tercihlerini ve uluslararası müzikoloji literatüründeki yerini analiz etmektedir. Sanatçının icrası, sadece bir müzik performansı değil; Teke Yöresi pastoral yaşam tarzının, sözlü geleneğin ve kadim Türkmen kültürünün günümüze taşınan canlı bir belgesidir.

  • 05 Nisan 2026, Pazar

Müzik Enstrümanı Tellerinde İthalat Bağımlılığı ve Yerli Üretim Stratejileri

Özet Ülkemizin ithalata bağlı gider kalemlerinden birisi de enstrüman ve bunlara ait yedek parçalarıdır. Kültür endüstrisi içinde enstrümanlar: pazarda milyonlarca dolarla ifade edilebilecek harcama kalemi içinde yer alır. Bunun yanında pazarda sadece enstrüman değil onun temel bileşenleri olan (özellikle telli çalgılarda) telli çalgıların tel burgu gibi diğer aksanları da yekûn yer tutar. Her ne olursa olsun her iki durumda iç açıcı değildir. Ülkemiz müzik enstrümanları ve aksesuarları pazarında, büyük ölçüde dışa bağımlı bir yapı sergilemektedir. Özellikle Avrupa menşeli yüksek nitelikli çalgı telleri, döviz kurlarındaki dalgalanmalarla birleşerek hem sanatçılar hem de ekonomi üzerinde ciddi bir yük oluşturmaktadır. Bu çalışma, mevcut durumu veriler ışığında analiz ederek, yerli üretimin neden yetersiz kaldığını ve bu alanda nasıl bir stratejisi izlenmesi gerektiğini akademik bir bakış açısıyla tartışmaktadır.

  • 02 Nisan 2026, Perşembe

Kültürel Egemenlik: Müzik Geleneğinin Stratejik Önemi

Özet: Bu analizde, Türk müzik geleneğinin sadece bir estetik form değil, aynı zamanda ulusal kimliğin korunması ve toplumsal direncin inşasında stratejik bir unsur olduğunu savunmaktadır. Tanzimat ile başlayan modernleşme sürecindeki kültürel kırılmaların sosyolojik etkileri, teknolojik dönüşümün getirdiği riskler ve geleneğe bağlı sanatın bir ülkenin topyekûn kalkınmasındaki rolü değerlendirilmektedir. Müzik geleneği toplamsal güçlü bağın kurulmasında ve ortak yaşam ve kültürel kimlik ideallerinin pekiştirilmesi için hafıza deposudur.

  • 30 Mart 2026, Pazartesi

Türkiye’de Halk Bilimi Disiplininin Kurumsallaşma Sorunsalı: Milli Folklor Enstitüsünden Günümüze Bir Değerlendirme

GirişHalk bilimi (Folklore), 19. yüzyılın ortalarından itibaren Avrupa’da ulus-devletleşme süreçlerinin bir parçası olarak doğmuş, toplumların kültürel genetiğini, sözlü ve maddi kültür ürünlerini inceleyen disiplinler arası bir bilim dalıdır. Terim olarak ilk kez 1846 yılında William John Thoms tarafından The Athenaeum dergisinde önerilen "Folklore" [1], başlangıçta "halkın kadim bilgisi" olarak tanımlansa da zamanla toplumsal değişimi, kimliği ve kültürel sürekliliği analiz eden modern bir sosyal bilim niteliği kazanmıştır. Türkiye’de ise bu süreç, Ziya Gökalp’in "Halkiyat" makaleleriyle teorik bir zemin bulmuş, ancak kurumsallaşması ancak 20. yüzyılın ikinci yarısında gerçekleşebilmiştir.

  • 27 Mart 2026, Cuma

Müzik ve Ruh: İlahi Olana Yolculuğun Ontolojisi

İnsan, varoluşsal bir dürtüyle tabiatın tınılarını anlamlandırma ve bu tınılar üzerinden "Mutlak Olan" ile bağ kurma arayışındadır. Bu analizde, müziğin sadece estetik bir olgu değil, aynı zamanda ruhun tekamülünde ve yaratıcıya ulaşma çabasında temel bir "transandantal" (aşkın) araç olduğu tezi felsefi ve irfani perspektiflerle incelenecektir.

  • 24 Mart 2026, Salı

Kültürel Mayalama ve Yayılma (Difüzyon) Sürecinde Türkülerin Toplumsal Bilinç İnşasındaki Rolü

Giriş Milli (ya da Ulus) devletin sürdürülebilirliği, yalnızca siyasi sınırlar ve bürokratik mekanizmalarla değil, aynı zamanda ortak bir ideal ve tarih bilinci etrafında kenetlenmiş bir toplum yapısıyla mümkündür. Türkistan’dan Avrupa içlerine kadar uzanan geniş hinterland, tarih boyunca İpek Yolu gibi ticaret ve kültür koridorları aracılığıyla sürekli bir gel-gitler yaşanmıştır. Bu hareketlilik, "kültürel mayalama" olarak adlandırabileceğimiz, farklı kültür katmanlarının birbirine nüfuz ederek yeni ve homojen bir kimlik oluşturma sürecini tetiklemiştir. Batı literatüründe "kültürel difüzyon" (cultural diffusion) olarak tanımlanan bu durumun en somut ve estetik dışavurumu ise halk ezgilerimizde, yani türkülerimizde görülmektedir. Bu yazıda kültürel mayalanmanın toplumsal sorunların anlaşılması ve çözülmesinde okuyucuya iletmek, kanun yapıcılara konunun önemini vurgulamaktır.