YAZARLAR

07 Kasım 2026 Cumartesi, 10:10

GA | HAFTA SONU OKUMALARI – Yazı No: 05 – Çocukluğumuzun Kokularını Neden Hiç Unutmuyoruz?

Bir ekmek kokusu, yağmurdan sonra yükselen toprak kokusu, eski bir kitabın sayfaları… Bazen yıllardır hatırlamadığımız bir insanı, bir evi, bir çocukluk sabahını yeniden gözlerimizin önüne getirir. Peki kokular geçmişimize nasıl ulaşır? Bilim, bu sorunun cevabını hafıza, duygular ve beynimizin koku alma sistemi arasındaki ilişkide arıyor.

7 Kasım 2026 Cumartesi | Kültür, Hatıra ve Bilim

Bir sabah düşünün…

Henüz güneş doğmamış. Evin mutfağında çay demleniyor. Fırından yeni çıkmış ekmeğin kokusu odalara yayılıyor. Pencerenin dışında gece yağan yağmurun ardından toprak, kendine özgü kokusunu bırakıyor.

Bir çocuk uyanıyor.

Belki o çocuk sizsiniz.

Aradan yıllar geçiyor. Evler değişiyor, sokaklar değişiyor, insanlar yaşlanıyor. Bir gün hiç tanımadığınız bir fırının önünden geçerken sıcak ekmek kokusu geliyor.

Ve birdenbire…

Çocukluğunuzun kapısı aralanıyor.

O ev, o mutfak, o sabah…

Belki artık hiçbiri yerinde değil.

Ama zihninizde yeniden beliriyor.

Çünkü bazen geçmiş, kapımızı çalmaz; kokusuyla gelir.

Hafızamızın görünmeyen anahtarları

Kokuların kişisel anıları hatırlatma gücü, bilim insanlarının uzun yıllardır araştırdığı bir konu.

Johan Willander ve Maria Larsson'un 2006 yılında yayımladığı araştırma, kokuların çağrıştırdığı kişisel anıların, kelimeler veya görsellerle hatırlanan anılara göre daha erken çocukluk dönemlerine uzanabildiğini gösterdi.

Üstelik katılımcılar, kokuların çağrıştırdığı bazı anılarda geçmişe geri dönmüş olma hissini daha güçlü yaşadıklarını bildirdi.

Bu, bütün çocukluk hatıralarımızın kokularla saklandığı anlamına gelmiyor. Ancak bazı kokuların, yıllardır hatırlamadığımız olayları yeniden zihnimize taşıyabildiğini gösteriyor.

Bir annenin kullandığı sabun…

Bir babanın sabah kahvesi…

Bayramlarda sürülen kolonya…

Okulun ilk günü açılan kitaplar…

Bunların her biri, kişisel geçmişimizin sessiz hatırlatıcıları olabilir.

Beynimiz kokuları neden duygularla buluşturuyor?

Bir kokuyu algıladığımızda burnumuzdaki reseptörlerden gelen bilgiler, koku soğancığı üzerinden beynimizin ilgili ağlarına ulaşır.

Bu ağlar, duyguların işlenmesinde önemli rol oynayan amigdala ve olaylara ilişkin anıların oluşması ve hatırlanmasıyla ilişkili hipokampus gibi yapılarla bağlantılıdır.

Rachel Herz ve çalışma arkadaşlarının 2004 yılında yayımladığı beyin görüntüleme araştırması, kişisel anlam taşıyan kokuların çağrıştırdığı anılarda bu bölgelerle ilişkili etkinlikler bulunduğunu gösterdi.

Ancak bilimsel açıdan önemli bir ayrıntı var:

Kokular geçmişi kusursuz biçimde saklamaz.

Hatıralarımız zamanla değişebilir, eksilebilir, yeniden yorumlanabilir.

Bir kokunun uyandırdığı duygu güçlü olabilir; fakat hatırladığımız olayın bütün ayrıntılarının eksiksiz ve doğru olduğu anlamına gelmez.

İnsan hafızası bir fotoğraf makinesi değildir. Geçmişi yalnız kaydetmez; hatırlarken yeniden anlamlandırır.

Anadolu'nun kokularla yazılmış hatıraları

Anadolu'nun evlerini düşünelim.

Kimi evde tandır ekmeği kokar.

Kiminde sobanın üzerinde kızaran kestane.

Bir başka evde tarhana çorbası kaynar.

Bir köyde sabahın ilk kokusu ıslak topraktır.

Bir mahallede kahve, bir başkasında taze kesilmiş ot…

Bunlar yalnızca kokular değildir.

Bir hayatın parçalarıdır.

Sofralar, komşuluklar, bayramlar, vedalar, çocuk sesleri ve aile büyüklerinin hatıraları o kokuların çevresinde birikir.

Bir insan için huzur veren bir koku, başka biri için hüzünlü olabilir. Çünkü kokuların kişisel anlamı, onlarla birlikte yaşadığımız deneyimlere bağlıdır.

Ankara'nın eski mahallelerinde, Hamamönü'nün sokaklarında, Kale çevresindeki dükkânlarda veya bir köy evinin avlusunda duyulan kokular da insanların hafızasında farklı izler bırakabilir.

Şehirlerin tarihi yalnız taş yapılarda ve arşiv belgelerinde yaşamaz.

Bir şehrin geçmişi, bazen insanlarının hatırladığı kokularda da saklıdır.

Bir koku, bir ömür

Eski bir okul kitabını açtığınızda çocukluğunuzdan bir sınıfı hatırlayabilirsiniz.

Bir fincan kahve, yıllar önce sohbet ettiğiniz bir dostunuzu…

Bir kolonya kokusu, artık hayatta olmayan bir büyüğünüzü…

Belki de kokuların en dokunaklı tarafı budur.

Bize yalnız mekânları değil, o mekânlarda sevdiğimiz insanları hatırlatabilirler.

Rachel Herz'in 2004 yılında yayımladığı bir başka araştırma da kokularla çağrıştırılan kişisel anıların, bazı görsel ve işitsel hatırlatıcılara kıyasla daha yoğun duygusal tepkiler oluşturabildiğini ortaya koydu.

Fakat her koku güçlü bir anı uyandırmaz. Her insan aynı kokuyla aynı geçmişe dönmez.

Üstelik hatırladıklarımızın hepsi güzel değildir.

Bazen bir koku sevinci, bazen özlemi, bazen de kaybı hatırlatır.

İnsan hayatının bütün renkleri hafızamızda yer bulur.

Belki bu yüzden çocukluğun kokularını anlatmak, yalnız nostaljiyi anlatmak değildir.

İnsanın geçmişiyle kurduğu görünmez bağı anlatmaktır.

HAFTA SONUNA BİR NOT

Yıllar geçer.

Evler değişir. Sokaklar yenilenir. İnsanlar başka şehirlere gider. Bazı kapılar bir daha açılmaz.

Ama bir gün, hiç beklemediğimiz bir yerde, tanıdık bir koku gelir.

Ve geçmişten küçük bir hatıra bugüne ulaşır.

Belki bir annenin sesi…

Belki bir babanın gülümsemesi…

Belki çocukluğumuzun bahçesi…

Belki de artık yalnız hatıralarımızda yaşayan bir ev…

O an anlarız:

Bazı kokular bize yalnız geçmişi değil, o geçmişin içinde sevdiğimiz insanları da hatırlatır.


Kaynaklar ve yararlanılan akademik çalışmalar

  1. Willander, J. & Larsson, M. (2006). “Smell Your Way Back to Childhood: Autobiographical Odor Memory.” Psychonomic Bulletin & Review, 13(2), 240–244.
    https://doi.org/10.3758/BF03193837

  2. Herz, R. S. (2004). “A Naturalistic Analysis of Autobiographical Memories Triggered by Olfactory, Visual and Auditory Stimuli.” Chemical Senses, 29(3), 217–224.
    https://doi.org/10.1093/chemse/bjh025

  3. Herz, R. S., Eliassen, J., Beland, S. & Souza, T. (2004). “Neuroimaging Evidence for the Emotional Potency of Odor-Evoked Memory.” Neuropsychologia, 42(3), 371–378.
    https://doi.org/10.1016/j.neuropsychologia.2003.08.009

Kaynak ve etik notu: Akademik araştırmaların bulguları kapsamları korunarak aktarılmış; çocukluk ve Anadolu yaşamına ilişkin sahneler edebî anlatım amacıyla kullanılmıştır. 

Dr. Oğuz Poyrazoğlu
Gazi Üniversitesi Teknoloji Fakültesi Öğretim Üyesi
Gazete Ankara DHP – Köşe Yazarı
Kurucu ve Sorumlu Yazı İşleri Müdürü
opoyrazoglu@gazeteankara.com.tr

Çocukluk Kokularını Neden Unutmuyoruz? Hafızanın Bilimi

Ekmek, kolonya ve yağmur kokusu bizi neden çocukluğumuza götürür? Kokuların hafıza, duygular ve geçmişimizle ilişkisini bilimsel araştırmalar ışığında keşfedin.

YORUM YAP

Yorumu Gönder

YORUMLAR (0)