Askerlik Ocağında Başlayan Yarım Asırlık Serüven

Polatlı'nın Hacıtuğrul Mahallesi'nde ikamet eden ve uzun yıllar çiftçilikle geçimini sağlayan Mürsel Yetik, yazma serüveninin 23 Kasım 1967 tarihinde köyünden askere gitmek üzere ayrıldığı gece başladığını belirtiyor. İlk notlarını Afyon ve Kütahya'daki askerlik anılarıyla tutmaya başlayan Yetik, terhis olup köyüne döndükten sonra da kalemi elinden bırakmadı.

Yıllar içinde biriken defterler, sadece kişisel bir anı defteri olmanın ötesine geçerek Hacıtuğrul Mahallesi ve çevre köylerin sosyo-ekonomik tarihini barındıran yerel bir arşive dönüştü.

---

Defterlerde Saklı Yerel ve Küresel Kronoloji

Mürsel Yetik'in titizlikle tuttuğu günlüklerde, tarımsal faaliyetlerden iklim değişikliklerine kadar bölgeyi ilgilendiren pek çok kritik bilgi yer alıyor. Yetik'in her akşam ajandasına işlediği konu başlıkları şu şekilde sıralanıyor:

• Hava Durumu ve Tarım: Polatlı'daki tarım sezonlarının verimliliği, kuraklık dönemleri, yağış miktarları ve hasat durumları.

• Toplumsal Olaylar ve Vefatlar: Hacıtuğrul ve çevre köylerde meydana gelen doğumlar, evlilikler ve hayatını kaybeden kişilerin kesin tarihleri.

• Ziyaretçi Kayıtları: Köye dışarıdan gelen misafirlerin, resmi görevlilerin isimleri, soyisimleri ve memleketleri.

• Dünya ve Türkiye Gündemi: Akşam televizyon haberlerinde öne çıkan yerli ve yabancı siyasi, ekonomik ve sosyal gelişmeler.

---

"Bu Benim İçin Bir Tutku, Ölünceye Kadar Yazacağım"

Yazma eylemini toplumsal bir sorumluluk ve hayatın akışını kaydetme tutkusu olarak gördüğünü ifade eden Mürsel Yetik, çevresindeki dostlarının da bu durum bildiğini ve kendisine sürekli ajanda hediye ettiklerini söyledi. Yetik, bu bağlılığını şu sözlerle dile getirdi:

"23 Kasım 1967'de köyden çıktım, Afyon'a gece 2 buçukta vardım ve teslim oldum. Günlüklerimi orada yazmaya başladım. Sonra Kütahya'ya geldim, çavuş oldum ve askerliğimi bitirdim. Daha sonrasında ise köyüme geldim, çiftçilik yapmaya başladım. Aklıma ne geldiyse yazdım. Mesela karşı köyden biri vefat etmiş, evladı geliyor diyor ki 'benim babam öldü.' Ben bunu hemen yazarım. Etraftaki köylerden duyduğumu, televizyonda olanları da akşam olduğunda yazarım. Bu bir hastalık, bir karımız yok ama yazmaya devam edeceğim. 80 yaşıma girdim, ölünce ferahlarım. Senesine göre defterler var. Önceden banka defterleri vardı, onlardan da var. Dostlarım yazdığımı bildikleri için bu defterleri bana hediye yollarlar."

---

Kaynak: İHA
Haber Editörü: Hasan Mutlu
E-posta: bilgi@gazeteankara.com.tr
WhatsApp Haber Hattı: +90 531 512 62 32